- Spokojnie, nie wezwałem cię w charakterze ofermy kompanijnej. - Brun zapatrzył się gdzieś w mrok projekcji. Oczy lśniły mu lekko spomiędzy kudłów. - Twoja dotychczasowa kariera i przejawiane umiejętności predestynują cię do szczególnych zadań. .

Oni nie wiedzą, komu służą. To jest istota ich nieszczęścia: służba w błędzie, służba niewłaściwej sprawie. Są jak zatruci metalem, myślał. Metalem, który ich zamyka i metalem we krwi, to jest metalowy świat. Napędzany kołami zębatymi, maszynerią, która obraca się, produkując cierpienie i śmierć... Oni tak przywykli do śmierci, uświadomił sobie, jakby śmierć też była czymś naturalnym. Ile to czasu upłynęło, odkąd znali Ogród? To miejsce kwiatów i łagodnych zwierząt. Kiedy będę mógł znów znaleźć dla nich to miejsce?. Za tydzień wyruszamy w drogę. Jeśli nasze poszukiwania nie dadzą rezultatu, wrócimy - my lub nasze potomstwo. Obiecuję wam to.. - To wszystko była prawda?. Gdyby Herrera z taką szczerością odpowiadał na pytania zawarte w dwóch ostatnich kwestionariuszach, które Nicholas doskonale pamiętał, z pewnością nie byłoby go w składzie przysięgłych. Natomiast fakt, że teraz nie obawiał się ujawnić swoich poglądów, świadczył o jednym: bardzo mu zależało na wybraniu do ławy sędziowskiej. Można było zatem wnioskować, że emerytowany oficer, zapewne znudzony grą w golfa i gderaniem żony, szukał czegoś dla zabicia czasu, a prawdopodobnie skrycie żywił także jakąś urazę.. Nic nie mówiąc, Wawrzyn zjechała na lewą stroną drogi, a ja na prawą. Wypatrywaliśmy śladów koni opuszczających gościniec, a szczególnie tropu trzech galopujących rumaków. Wiedziałem, że gdybym uciekał przed konnym pościgiem, próbowałbym jak najprędzej zjechać z traktu między drzewa, gdzie miałbym większe szansę go zgubić. Zakładałem, że książę i jego towarzysze zrobią to samo.. Może nawet zbyt zaciętą..